ΠΕΤΑΕΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ

(Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ)

Από μικρό παιδί, με απωθούσαν τα αυθαίρετα σύμβολα κάθε είδους, οι τυπικές τελετές κάθε μορφής, η επανάληψη λέξεων, κινήσεων, εικόνων, παραστάσεων, ότι στηρίζεται στην εκμάθηση και παρουσίαση θεαμάτων ή γνώσεων, με απόλυτα οργανωμένο τρόπο.

Εξώφυλλο
Εξώφυλλο

Η μουσική, από το σχολείο, είχε συνδεθεί, με κάτι παράξενα σημαδάκια,που σαν μαύρες επίφοβες κουκκίδες και κάθετες γραμμές που κομμάτιαζαν τις οριζόντιες, που δεν ήταν ριγωμένες, όπως του τετραδίου , αλλά πύκνωναν κατά πεντάδες.Ο πρώτος επίσημος μουσικός που γνώρισα,ήταν ο “μαέστρος” καθηγητής μου στο γυμνάσιο. Αυτός είπε για Σολφέζ και μας έδειξε το πεντάγραμμο, προσπάθησε να διδάξει τις νότες και την γραφή τους.
Το απίθανο παρουσιαστικό του, κίνησε το γενικό ενδιαφέρον και την παιδική μας (ανόητη) διάθεση για ευθυμία και καζούρα. Γρήγορα, μας απομάκρυνε ευγενικά, μας σύστησε να μην τον ενοχλούμε (τουλάχιστον)και να μην παρουσιαζόμαστε στο μάθημα του κι όταν αποφασίζουμε να μπούμε στην αίθουσα του (ήταν υπόγεια) να αποφεύγουμε τα σκόρδα και την ενοχλητική μυρωδιά τους. Έναντι της καλής συμπεριφοράς μας και της αποχής μας,πρόσφερε άριστα στον έλεγχο. Κι όμως δεν τον αφήναμε ήσυχο, και σκόρδα και καζούρα και φασαρία στον άγιο καθηγητή μας.
Μα έμειναν άγνωστες τελείως οι νότες κι αργότερα, όταν η μουσική μπήκε στο βίο μας και καθόρισε πολλά, οι νότες σκοτεινές και περίεργες δεν πρόσφεραν καμιά βοήθεια κι ας είχαμε ανάγκη.
Έτσι το βιβλίο της κ. Μαννιάνας Μιγάδη, μας έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί, αυτό που μας φαινόταν δύσκολο, γινόταν σχετικά εύκολο, μια απλή ιδέα , δημιούργησε προϋποθέσεις εκμάθησης,μικρών παιδιών (και μεγάλων ίσως)
Ένα παραμύθι, μια περιπέτεια εφτά παιδιών, με τη βοήθεια του μαγικού Σολ, ταξιδεύουν σ΄όλη τη γη. Προσφέρουν την γνώση με το παιγνίδι, το χρώμα, το τραγούδι, τη φαντασία.
Κλείσαμε τα μάτια και ταξιδέψαμε μαζί της, κάναμε το γύρο της γης, είδαμε και γνωρίσαμε πράματα και θάματα, μέχρι να αρχίσει το κουβάρι να ξετυλίγεται , ίσως (αν δεν περάσαμε το όριο)οι νότες να πάψουν να ναι τα περίεργα κι ακατανόητα μαύρα σημάδια , να τα καταφέρουμε να διαβάσουμε:ΝΤΟ ΡΕ ΜΙ
ΠΕΤΑΕΙ ΠΕΤΑΕΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ, είναι ο τίτλος του βιβλίου, όσοι έχουν παιδιά κι εγγόνια ας το ψάξουν, το συνιστούμε ανεπιφύλακτα κι ας μας στείλουν τις εντυπώσεις τους

Εικονες: Ν. Μπλαζάκης
Εικονες: Ν. Μπλαζάκης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s