Στην τελευταία και την πρώτη

Στην τελευταία μας συνάντηση με το Σίφη στην ταβέρνα του λιμανιού, τον ρώτησα τι τον έκανε να γυρίσει πίσω στο Ηράκλειο μετά από αρκετά χρόνια στο Παρίσι. .Μου φάνηκε εντελώς περίεργο πως κάποιος τόσο μορφωμένος και «εναλλακτικός» άνθρωπος θα επέλεγε να επιστρέψει από την πόλη του φωτός (που τότε ακόμη ήταν πρωτεύουσα του πολιτισμού) σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Μου απάντησε οτι μετά από χρόνια στα δυτικοευρωπαικά ωράρια 8-8 της εργασίας και το φρενήρη ρυθμό της ζωής, ένοιωθε ενοχλημένος, εξαντλημένος, αποξενωμένος. Μιλήσαμε λίγο με το παράδειγμα της αρχιτεκτονικής του Λε Κορμπυζιέ,που θαυμάζω. Μου είπε για τον απάνθρωπο τρόπο ζωής στα projects του μοντερνισμού*, στα οποία οι μάζες εργατών και εμιγκρέδων μαζεύτηκαν, προσαρμόστηκαν για να επιβιώσουν.
Ο ίδιος πίστευε οτι θα ήταν πιο παραγωγικός στο δικό του ελεύθερο ρυθμό, που θα του άφηνε περιθώρια για πολύ περισσότερα πράγματα. Η απάντηση που μου έδωσε είναι ακόμα στο μυαλό μου.
Ζώντας κι εγώ στους εξοντωτικούς ρυθμούς μιας τεράστιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, αναρωτιέμαι πολλές φορές αν απλώς ακολουθώ τον τρόπο ζωής μιας πόλης, που μάχεται μανιασμένη να κρατήσει την οικονομική της ευημερία. Αλλά από την άλλη, η αντιδιαστολή της γρήγορης ζωής με τη ζωή σε μια μικρή-αργή πόλη, που ειναι δύσκολο να βρεις επαγγελματικά και δημιουργικά έναν δρόμο, με προβληματίζει. Ίσως κάποια στιγμή κι εγώ σκεφτώ ετσι, τουλάχιστόν πρόσωπα που εκτιμώ πολύ, όπως ο Σίφης, το έκαναν πριν από μένα, προτιμώντας μια πιο ήσυχη ζωή, ορίζοντας τη δημιουργικότητα στα δικά τους πλαίσια.

Πρώτη εκδρομή μακριά απο το σπίτι. Σίφης με βέσπα κι μικρό Τελώνιο πίσω
Πρώτη εκδρομή μακριά απο το σπίτι. Σίφης με βέσπα κι μικρό Τελώνιο πίσω

Την πρώτη φορά που θυμάμαι το Σίφη, ήταν όταν ήμουν 5-6 ετών με έβαλε στη βέσπα και πήγαμε την πρώτη εκδρομή μου μακριά απ το σπίτι, στο Κουτουλουφάρι. Θυμάμαι πως ένοιωσα τόσο ωραία στον εθνικό δρόμο πάνω στη βέσπα ελεύθερος από γονείς για 2 βδομάδες με φίλους θάλασσα και εξερευνήσεις, που ακόμα θυμάμαι καθαρά. Η βέσπα ήταν για πολλά πολλά χρόνια το σήμα κατατεθέν του Σίφη-κάτι που αργότερα ονομάσαμε Θωρηκτό Ποτέμκιν κατά εισήγηση του Φ.Κ.

*Εργατικές κατοικίες, ψηλά κτήρια, council blocks.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Στην τελευταία και την πρώτη”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s