Μαντινάδες : πειράγματα κι αστεία

Τα πόδια να μου κόψουνε μα και την κεφαλή μου
σαν την καρπούζα θα κυλώ να σ΄ακλουθώ μικρή μου

Τα πράσινα τα μάθια τζη μου παίζουνε παιγνίδι
κι όλα στα ντόρθια τα΄χασα και βερεσέ δε δίδει

Ο ύστερος μετανιωμός τίποτα δεν αξίζει
πριν λερωθεί με τα πηλά κιανείς ας ντουχιουντίζει

Δε θέλω την αγάπη σου γιατί πολλά λογιάζει
κι όπου κουτάλι και χυλός τρέχει και δοκιμάζει

Να σαι καλά μα ξέρε το δεν σου ξανασιμώνω
και βάλε την αγάπη σου στσ΄αγκαραθιάς τον κλώνο

Τι κι αν σ΄αγάπησα πολύ εσύ μπορούσες λίγο
μικρό τ ΄αμπέλι και φτενό κακή σοδιά στον τρύγο

Τρύγος στην Κρήτη, σχέδιο του Σπύρο Ζ. για τον "Τσιρτσώνη"

2 σκέψεις σχετικά με το “Μαντινάδες : πειράγματα κι αστεία”

  1. Σχετικά με την τελευταία μαντινάδα, ξέρω τον πατέρα του Καπετάν-Κερατά, που άναβε φωτιές στα πέλαγα και γύρισε τον κόσμο πολλές φορές. Φυσικά οι μαντινάδες όλες είναι όχι μόνο αψεγάδιαστες, αλλά πολύ καλές. Στέλιοσκωστήσπυριδάκης

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s