Μαντινάδες : πειράγματα κι αστεία

Πήγα στα Βενιζέλεια, στης Σούδας στο λιμάνι
σπασμένη βρήκαν την καρδιά και το μυαλό να χάνει

Εσύ μ΄αρρώστησε κι εσύ κρατείς το γιατρικό μου
αν θέλεις γιάνε με αλλιώς φέρε το θάνατό μου

Μ΄αγάπαγες και τάϊζες μέλι με την κουτάλα
και τώρα τσιγκουνεύεσαι και δίνεις στάλα στάλα

Γλυκό ναι το κορμάκι σου σαν το ψωμί τ΄αφράτο
κι ότι μου δίνει παίρνω το και γλύφω και το πιάτο!

Είναι η αγάπη ποταμός που τρέχει και δε σώνει
κι ανε φουσκώσει χάθηκες κιανένας δεν γλυτώνει

Στης θάλασσας τα κύματα αν πέσει σπίθα κι άψει
ετοτεσάς θα σ΄αρνηθώ κι ο έρωντας θα πάψει

Σίσες, "μαύρη παραλία" ακουαρέλα Σπύρου Ζ.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι μαντινάδες αυτές περιέχονται στο αρχείο του Μανούσου Φούμη και προέρχονται από την προφορική κυρίως παράδοση, ορισμένες (ελάχιστες) έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς.

2 σκέψεις σχετικά με το “Μαντινάδες : πειράγματα κι αστεία”

  1. Σχετικά με την τελευταία μαντινάδα, ξέρω τον πατέρα του Καπετάν-Κερατά, που άναβε φωτιές στα πέλαγα και γύρισε τον κόσμο πολλές φορές. Φυσικά οι μαντινάδες όλες είναι όχι μόνο αψεγάδιαστες, αλλά πολύ καλές. Στέλιοσκωστήσπυριδάκης

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s