Οι σπουργίτες των πεζοδρομίων

Κάποιος γιατρός, μηχανικός ή δικηγόρος η πολιτικός είναι αξιοπαρατήρητος, «τύπος», που όταν κινείται συχνά στις ρούγες και τις γειτονιές του μεγάλου Κάστρου, δεν μοιάζει βέβαια με σπουργιτάκι αλλά με περιστέρι, κόρακα , ή κουρούνα. Αυτούς δεν τους αναφέρουμε, όμως ορισμένους τους έχει σχεδιάσει ο γνωστός και μη εξαιρετέος σκιτσογράφος μας, κ. Γιάννης Ανδρεαδάκης – κι αυτός βέβαια έχει και τύπο και στυλ χωρίς όμως να είναι τόσο γραφικός.

Επαγγέλματα καταργήθηκαν, τα σπουργιτάκια χάθηκαν(φωτογραφία NELLY' S
Επαγγέλματα καταργήθηκαν, τα σπουργιτάκια χάθηκαν(φωτογραφία NELLY' S

Ο συγγραφέας μας γύρισε σε στιγμές των παιδικών χρόνων, οι επίσημοι οι εύποροι και σοβαροί δεν έχουν μείνει στην μνήμη μας μα οι μικροί φτωχοπρόδρομοι, οι μοσχοκούζουλοι, οι περίεργοι και αθώοι, που χαρακτήριζαν την εποχή τους, περισσότερο από τους φυσιολογικούς λογικούς και συμφεροντολόγους, από όλους εμάς δηλαδή. Βρήκε και φωτογραφίες σπάνιες, ξαναεικονογράφισε το παρελθόν, ζωντάνεψε όψεις χαμένες κάτω απ τη σκόνη, ήχους πνιγμένους στα σεντόνια σκοτεινών χρόνων – θυμισε περιστατικά και ξύπνησε παιδικές ενοχές .

3 σκέψεις σχετικά με το “Οι σπουργίτες των πεζοδρομίων”

  1. Με ιδιαίτερη χαρά διάβασα στον ALKMAN για το βιβλίο του αγαπητού φίλου , προϊσταμένου της Βικελαίας, Δημήτρη Σάββα «Οι σπουργίτες των πεζοδρομίων. Γραφικοί τύποι του Μεγάλου Κάστρου» .
    Μικρή συνεισφορά στο έργο αυτό είναι και τα σκίτσα του Γιάννη Μουρέλλου – (το αρχείο του οποίου μελετώ για τις ανάγκες της έρευνάς μου για τον Καλοκαιρίνειο Δραματικό Διαγωνισμό, η οποία θα εκδοθεί προσεχώς )- τα οποία στέλνω στην ιστοσελίδα του ALKMAN.
    Με την ευκαιρία αυτή ευχαριστώ τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου και ιδιαίτερα τον Ανδρέα Σαβάκη , τον Μηνά Γεωργιάδη και τον Δημήτρη Σάββα για την βοήθεια που ευχαρίστως μου προσφέρουν στην έρευνά μου.

    Μου αρέσει!

  2. ρε παιδια για το τον Αρκαλο δεν γραφει κανενας γιατι; Διασημοτητα του Ηρακλειου ηταν ουτε για την τσουκνιδα ουτε για την Μανολια ουτε για τον Δημητρακη ουτε για εκεινο τον γρροντακο που καθοταν στο μειντανι κουκουβιστος φοροντας τα λουστρινια του τα μαυρα εχωντας ενα πανερι με αμυγδαλα που φοναζε χοντρα ξεφλουδισμενα αμυγδαλα και για αλλους πολλους

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s