Αποδιώξτε τη χυδαιότητα

Προσπαθούμε να αποφύγουμε τη χυδαιότητα, στο δρόμο, στη δουλειά, στο σπίτι, στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο κι όπου υποθέτουμε ότι συχνάζει. Μα ο κόπος μάταιος η προσπάθεια μας ατελέσφορη σαν «των Τρωών». Ξεπροβάλλει από παντού, όποια τρύπα της κλείσουμε μια άλλη ανοίγει αμέσως. Αυτήν τη φορά εμφανίσθηκε πιο επίφοβη , ευρωπαϊκή και πιο επικίνδυνη. Η Αφροδίτη, η θεότητα της ομορφιάς και του έρωτα, ρίχνεται στην πυρά μιας ανεξέλεγκτης οικονομίας που καίει (συντηρείται) με περιττώματα. Ασκήμια και δυσωδία και κρετινισμός από αυτούς που μας δίδαξαν το σεβασμό στις τέχνες και τα γράμματα, την εκτίμηση της αρχαίας μας κληρονομιάς. Έλεος αμάν πιά, δεν μας φτάνουν οι δικοί μας εξωφρενικοί και ξεδιάντροποι καθοδηγητές και πολιτικοί αναλυτές και δημοσιογράφοι, πρέπει να προστεθούν κι άλλοι. Μάθανε τις (μ)πομπές μας …

Γ.Τ. Μπααργκελντ, αυτοπροσωπογραφία/1920/φωτομοντάζ

Μοναδική παρηγοριά, κάποιο βιβλίο, ένα έργο στο θέατρο η το σινεμά, μια μουσική παράσταση η μια βόλτα στην εξοχή – αν κι αυτήν την έχουμε αρκετά κακοποιήσει και εξαντλήσει. Ξεφυλλίσαμε εικαστικές εκδόσεις, βρηκαμε τους Γερμανούς ντανταϊστές αντιγράφουμε κάποιο σημείωμα κριτικό:
«υποβάλλει τη σατανική πλευρά της γερμανικής ψυχής σε μια διεργασία ζωοτομίας. Το εγκάρδιο συνδάζεται με το ανυπόφορο και παράγωγό τους είναι η Κακία…» (Χανς Ρίχτερ ΝΤΑΝΤΑ, εκδόσεις»Υποδομή» σελ.256)
Οι καλλιτέχνες βλέπουν πιο μακριά από τους κοινούς θνητούς και όταν μας εκπλήσσουν, μπορούν να ανοίγουν δρόμους στην ευαισθησία και την κατανόηση, συλλογιζόμουν.

2 σκέψεις σχετικά με το “Αποδιώξτε τη χυδαιότητα”

  1. Βασίλη έχεις δίκαιο! Ετσι είναι! Δεν μπορούμε να τους βάλωμε μυαλό, αλά μόνον να μην ασχολούμαστε μαζί τους….»πίτουρα», που τα τρώνε οι κότες….
    Εχε γειά και καλύτερα στις εξοχές!!

    Μου αρέσει!

  2. διάβασα τα χριστούγεννα στην εφημερίδα πως πριν 10-15 χρόνια η χυδαιότητα στην TV ήταν μετά τις 12μμ, ενώ τώρα το μεγαλύτερο μέρος των μιντια ασχολούνται κατα βάση με τη χυδαιότητα-όλες τις ώρες. Βάλε και το οτι είμαστε σε εκπαιδευτικό λήθαργο για 50 χρόνια, το νου μας σμιλεύει η τηλεόραση, σαν η μονοδιάστατη, κακή δασκάλα. Ευτυχώς κάποια πράγματα αλλάζουν, η διαφήμιση δε θα είναι για πολύ η κυρίαρχη χρηματοδότης των ονείρων μας και τα μέσα γίνονται περισσότερο θερμά, δινοντας τη δυνατότητα να σχολιάζουμε και να ασκούμε κριτική στα κακώς κείμενα. Είναι απαραίτητο να πάρουμε μέρος στο διάλογο, η κριτική σκέψη και οι ιδέες ανταμείβονται…

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο Θοδωρης Δάλλας Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s