ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΡΤΣΕΛΑΚΗΣ – ΕΝΑΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Ήταν ένας αρχιτέκτονας για την πόλη μας – ας σταθεί (ας γίνει) παράδειγμα για τους νέους συνεδέλφους του του 21ου αιώνα. Share on facebookShare on twitterShare on emailShare on print

ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ, ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΤΡΙΤΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012

Πως γίνεται εκεί που απέτυχαν ο Σεφέρης και ο Λορεντζάτος ένας νέος (τότε) ποιητής ο Χάρης Βλαβιανός όχι απλώς έβρισκε στόχους, έπαιρνε άριστα (αν υπήρχε βαθμολογία )

Πρωινή αγένεια…

Τετάρτη πρωί - 11 και κάτι , στην έξοδο των Δικαστηρίων (Ηρακλείου) περνούσα βιαστικά ξυστά από μια χαριτωμένη κυρία ( με πλούσιες καμπύλες), την ώρα που την χαιρετούσε δια χειραψίας εγκάρδια , γνωστός μου,”φατσικά” όπως λέμε -φαλακρός γωνιώδης - δικηγόρος. “Επίτρεψε μου να σου πω ότι πρέπει να χάσεις μερικά κιλά...” της είπε ζωηρά και… Continue reading Πρωινή αγένεια…

MANOΣ ΛΟΥΚΑΚΗΣ: Η απροσδόκητη συναντηση(επανάληψη)

Ήξερα πως δεν θα μείνει πολύ, δεν γύρισα να κοιτάξω. Εφυγε όπως παλιά, δίχως αποχαιρετισμό-μα τότε οι δρόμοι μας ήταν γεμάτοι περιστέρια και ψευδαισθήσεις.

ΡΕΑ ΓΑΛΑΝΑΚΗ, ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Ίσως γινόταν συγκινητική (σαν νεραϊδα του παραμυθιού) για έναν απειροελάχιστο χρόνο, με νεανικές(ασημένιες)ανταύγειες στα κόκκινα μαλλιά κι ας ήταν κουρασμένα τα μάτια της και αμφίβολο το χαμόγελο και πικρή μια γωνιά στα χείλη.

Pecha Kucha Night – Heraklion vol#2

Ο χώρος της Πύλης Βιτούρι, που ακόμα δεν έχουν μάθει οι συμπολίτες μας, είναι η πιο καλά διατηρημένη χαμηλή πλατεία των τειχών του παλιού Κάστρου, μεταμορφώθηκε με απλά και καθόλου ακριβά μέσα για μια και μόνο "παράσταση".

ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β’ ΤΑ θΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ

ΤΑ θΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ αφιέρωση: εξαιρετικά στον Γιάννη Περτσελάκη Ο Μάνος Χατζιδάκης ξεκαθάρισε τις προθέσεις του μόλις σχηματίσθηκε η ιδέα για ένα επαρχιακό φεστιβάλ. Μετά την "Οδό Ονείρων" που τον έβγαλε από τον ειδικό μουσικό δρόμο του και το Γ'Πρόγραμμα, σχεδίασε και προσπάθησε και πραγματοποίησε ένα όνειρο για το ευρύτατο κοινό- της επαρχίας αυτήν… Continue reading ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β’ ΤΑ θΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ